براى اينكه مىديد كه جهاد در راه خداست و براى خداست و چون جهاد براى خداست ، عزيزانى كه از دست مىدهد از دست نداده است ، اينها ذخايرى هستند براى عالم بقا . « 1 » در خبر شهادت حضرت سيدالشهداء - ( ع ) - وارد است كه حضرت رسول - ( ص ) - را در خواب ديد . حضرت فرمود به آن مظلوم كه از براى تو درجه‌اى است در بهشت . نمىرسى به آن مگر به شهادت . « 2 » ، « 3 » حضرت على بن الحسين ( ع ) در آن بحبوحه كذايى كه بود راجع به اينكه همه اصلا مقدّر اس ت كه بايد كشته بشويد ، اينطور نقل مىكنند اهل منبر كه عرض كرد به امام ( ع ) كه : « اوَلَسْنا عَلَى الْحَقِّ » ما به حق نيستيم ؟ فرمود چرا ، گفت پس چرا بترسيم از مردن « فَاذاً لا نُبالى بِالْمَوْتِ » وقتى ما بحقيم . « 4 » ، « 5 » سيدالشهداء در همان ظهر عاشورا كه جنگ بود و آن جنگ بزرگ بود و همه در معرض خطر بودند وقتى يكى از اصحاب گفت كه ظهر شده است فرمود كه ياد من آورديد نماز را و

--> ( 1 ) . 17 / 239 . ( 2 ) . فَجاءَهُ النَّبىُ و هُو فى مَنامِه فأَخَذَ الحسينَ و ضمّهُ الى صَدْرِه و جَعَل يُقبِّلُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَ يَقُولُ : بِأبى أنْتَ كَأنّى أرَاكَ مُرَمّلًا بِدَمِكَ بَيْنَ عِصابَةٍ مِن الْامّة يرجونَ شفاعَتى مالهُم عِنداللَّهِ مِن خَلاقِ . يا بُنَىَّ انّك قادمٌ على أبيكَ و امِّك و أَخيكَ و هُمْ مُشتاقونَ إليكَ و إنَّ فى الجَنّةِ درجاتٍ لا تَنالُها الّا بِالشَّهادَةِ . بحار ، ج 44 ، ص 313 / باب 37 . . . . پس پيامبر نزد وى آمد - و او در خواب بود - حسين را گرفت و بر سينه خود نهاد و ميان دو چشم او بوسه داد و فرمود : پدرم فداى تو باد . چنان است كه مىبينم گروهى از اين امت كه به شفاعت من اميد بسته‌اند در خونت بغلطانند . گروهى كه نزد خدا بهره‌اى از شفاعت ندارند . فرزندم تو بر پدر و مادر و برادرت وارد گردى در حالى كه آنها مشتاق‌اند به ديدار تو . به تحقيق تو را در بهشت درجاتى است كه بدان نرسى مگر به شهادت . ( امام اين رؤيا را هنگام خروج از مدينه در كنار قبر پيامبر مشاهده فرموده بود . ) ( 3 ) . چهل حديث ، ص 210 . ( 4 ) . تاريخ طبرى : ج 4 ، ص 308 . ( 5 ) . 9 / 24 .